Onder 2.73 Parket bij de Hoge Raad 24 september 2021

Ook deze klacht is in mijn ogen tevergeefs. In rov. 3.3.7-3.3.8 motiveert het hof waarom de vakman die kennis nam van Nortel 1 op basis van optie 1 en zeker optie 3 zonder inventieve denkarbeid op de gedachte zou ( ‘would’ ) zijn gekomen om in het fractionele neergaande besturingskanaal van de Nortel 2-Voorstellen geen pilootbits op te nemen. Die motivering komt erop neer dat optie 1 van Nortel 1 de puncturing rate minimaliseert – waarin de vakman een incentive zou zien om de daarin voorgestelde mogelijkheid om geen pilootbits te gebruiken in aanmerking te nemen – en dat optie 3 van Nortel als een viable optie wordt aangemerkt, hetgeen betekent dat pilootbits niet nodig zijn voor de vermogensbesturing in een neergaand besturingskanaal. In rov. 3.3.9 behandelt het hof de tegenwerping van Philips in MvG 85 dat optie 3 van Nortel 1 tevens de in Nortel 2 niet voorkomende 2 TFCI-bits bevat. In dat kader mocht het hof volstaan met de beoordeling of dit een beletsel vormt voor de toepassing van optie 3. Het argument dat het weglaten van de pilootbits in de stand van de techniek na Nortel 1 niet meer werd toegepast, heeft het hof niet miskend, maar in rov. 3.3.12 behandeld en aldaar gemotiveerd verworpen. Voor wat betreft het tijdsverloop van vier jaar geldt dat de klacht faalt omdat niet wordt verwezen naar vindplaatsen in de gedingstukken in feitelijke instanties waarin Philips dat tijdsverloop aan haar standpunt ten grondslag heeft gelegd.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/edff8a3d910e9980aa34840e96ef5c9c8d5d26167a93d1d3a7376dd4afd8893c | shasum -a 256