Onder 3.16 Parket bij de Hoge Raad 18 november 2022

In het licht van wat de verklaring inhoudt en het partijdebat is dat onbegrijpelijk. De verklaring noemt geen door [het bouwkundig ontwerpbureau] opgegeven redenen waarom alleen een fout in de door [verweerder] gemaakte berekeningen de oorzaak van de verzakking kon zijn. Zoals in de stellingen van [eiser] in feitelijke aanleg besloten ligt, kan – zoals me ook van algemene bekendheid lijkt te zijn – een meer dan gewone verzakking van de vloer behalve op een ontwerpfout veroorzaakt door een fout in de sterkteberekeningen, ook berusten op een fout in de uitvoering van het werk. Die uitvoering was niet de verantwoordelijkheid van [verweerder] maar van [het bouwbedrijf] als aannemer. Niet voor niets zag het onderzoek van de ingeschakelde deskundige [het onderzoeksbureau] uit 2014 mede op de uitvoering van het werk. Daarnaast is nog te denken aan een andersoortige ontwerpfout, niet berustend op de sterkteberekeningen van [verweerder] . In dat geval zou [het bouwkundig ontwerpbureau] de aansprakelijke persoon zijn geweest. Hoe dan ook, de omstandigheid dat [het bouwkundig ontwerpbureau] met de vinger naar [verweerder] wees, levert voor [eiser] geen zekerheid op (ook niet een betrekkelijke zekerheid) dat inderdaad [verweerder] voor de schade aansprakelijk was. Althans zonder nadere motivering is het oordeel van het hof dat [eiser] voldoende zekerheid had dat [verweerder] de aansprakelijke persoon was, niet begrijpelijk.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/de6dde1d3d0a42fbe9a0f2dc54c36f5cf058d3dd905ea4d45c8f5b3109f5ecd1 | shasum -a 256