Onder 3.19 Parket bij de Hoge Raad 25 november 2022

Bij de motiveringsklacht die hiervoor onder ten derde is weergegeven over de waardering van de getuigenverklaring van [eiser] , bestaat geen belang in cassatie, nu het hof niet alleen op grond van die verklaring tot bewezenverklaring van het probandum is gekomen, zoals we hiervoor hebben gezien. Daar strandt deze klacht onder ten derde al integraal op. Ten overvloede: het oordeel over de betrouwbaarheid van [eiser] verklaring is (opnieuw) een kwestie van bewijswaardering en die is aan het hof als feitenrechter en ook hier goed te volgen. Het hof heeft dit oordeel blijkens rov. 2.6 gebaseerd op het gegeven dat [eiser] in hoger beroep als getuige heeft verklaard dat [verweerder] van het geleende bedrag van € 4.500,- niets zou hebben terugbetaald (rov. 2.4), terwijl [eiser] tegen de beslissing van de kantonrechter dat al (op grond van de whatsappconversatie tussen partijen op dit punt bewezen is dat) € 2.500,- is terugbetaald, geen hoger beroep heeft ingesteld. Het hof heeft daaruit zonder schending van motiveringsregels kunnen afleiden dat nu [eiser] over dat andere aspect niet de waarheid heeft gesproken, dit afbreuk kan doen aan de betrouwbaarheid van zijn verklaring over het punt van de ontvangst van de € 2.000,- waar het in appel (en cassatie) nog wel over gaat. Dat [eiser] in hoger beroep niet heeft erkend dat hij de € 2.500,- heeft ontvangen, maar zijn hoger beroep alleen heeft beperkt tot de ontvangst van € 2.000,-, zoals de motiveringsklacht nog aankaart, maakt het aangevallen oordeel niet onbegrijpelijk in cassatie-technische zin.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/fca34ae5a2530fb2cc8e6c6d061a755c4621baed177c1a7d69b344687e425af0 | shasum -a 256