Onder 3.40 Parket bij de Hoge Raad 9 december 2022

Met het voorgaande is de kous in deze zaak nog niet af. [verweerder] heeft in feitelijke instanties mede het verweer gevoerd dat het instellen van de verwijderingsvordering niet berust op een zorgvuldige afweging van belangen door de gemeente. Op dit verweer heeft het hof niet beslist, zodat dit alsnog aan de orde kan komen in de procedure na verwijzing. Bij dit verweer merk ik op dat honorering ervan niet per se tot een (hernieuwde) afwijzing van de vordering van de gemeente behoeft te leiden, maar ook tot de conclusie kan voeren dat de gemeente schadevergoeding aan [verweerder] dient te betalen. In dat verband stip ik opnieuw de hiervoor al genoemde verbetering van de bescherming van ligplaatsen van woonschepen aan, zoals recent tot stand gekomen met de invoering van een zelfde bescherming voor de huur van die ligplaatsen als voor de huur van woonruimte (zie hiervoor). Het is evident dat de eigenaar van een woonschip een zwaarwegend belang bij die ligplaats heeft, zeker als hij daar woont (wat echter, gelet op het hiervoor in 2.1 onder (vi) genoemde feit en de daarop voortbouwende vaststelling van de Afdeling in rov. 54.4 van zijn uitspraak van 18 maart 2020, die het hof in rov. 8.6.4 aanhaalt, in deze zaak ten aanzien van [verweerder] geen uitgangspunt is).

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/e385bee86e87ffc23e171544b74a2b8b583142aeb96553c60c1baa3eada26f29 | shasum -a 256