Onder 3.4 Parket bij de Hoge Raad 9 december 2022

In rov. 8.3 haalt het hof de maatstaf van het arrest Staat/Windmill aan – die geldt voor de beantwoording van de vraag wanneer de overheid het gebruik van privaatrechtelijke bevoegdheden niet is toegestaan in verband met het bestaan van een publiekrechtelijk regeling (die als zodanig niet reeds voorziet in een uitdrukkelijk verbod van dat gebruik) – alsmede de gezichtspunten die volgens dat arrest voor de beoordeling aan de hand van die maatstaf van belang kunnen zijn. Die maatstaf luidt dat het gebruik van het privaatrecht de overheid niet is toegestaan, als dit de publiekrechtelijke regeling onaanvaardbaar doorkruist. Volgens het arrest is een belangrijk gezichtspunt of de overheid met het gebruik van de publiekrechtelijke regeling een vergelijkbaar resultaat kan bereiken als met het gebruik van het privaatrecht, omdat, zo dit het geval is, dat een belangrijke aanwijzing is dat het gebruik van het privaatrecht niet is toegestaan. Naar [verweerder] in deze zaak heeft aangevoerd, vormt het gebruik van het privaatrecht in dit geval een onaanvaardbare doorkruising van de Wet ruimtelijke ordening, omdat het de gemeente bij het gebruik van haar eigendomsrecht in feite is te doen om de planologische belangen waarop die wet ziet.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/e385bee86e87ffc23e171544b74a2b8b583142aeb96553c60c1baa3eada26f29 | shasum -a 256