Onder 3.21 Parket bij de Hoge Raad 9 december 2022

Het door partijen in deze zaak ingeroepen arrest Amsterdam/ […] lijkt te kunnen worden geplaatst in het rijtje van de drie hiervoor in 3.19 genoemde arresten. In de zaak van dit arrest was een gemeentelijke standplaatsvergunning voor het plaatsen van een mobiele snackbar op of aan de openbare weg verleend, waarna de gemeente als eigenaar van de grond haar toestemming voor het gebruik daarvan weigerde, omdat het de bedoeling was dat deze op afzienbare termijn als bouwgrond in erfpacht zou worden uitgegeven en voor die tijd nodig was als onderdeel van een parkeerterrein. Het laatstgenoemde belang (parkeercapaciteit) was echter al meegewogen en te licht bevonden bij de vergunningverlening, terwijl het eerstgenoemde belang in feite niet aanwezig was, omdat vaststond dat de snackbar zou worden weggehaald voordat de uitgifte in erfpacht zou plaatsvinden. Het lag dus voor de hand te oordelen dat de gemeente met de standplaatsvergunning in beginsel ook al haar privaatrechtelijke toestemming had gegeven en dat zij aan haar belang bij de uitgifte in erfpacht geen rechtvaardiging kon ontlenen om die toestemming toch of alsnog te weigeren. Het hof had qua resultaat in deze zin beslist, maar zijn beslissing gemotiveerd met het oordeel dat de publiekrechtelijke toestemming in de vorm van de standplaatsvergunning de grond een publieke bestemming had gegeven, waarvan de gemeente bij het weigeren van haar privaatrechtelijke toestemming alleen om zwaarwegende redenen kon afwijken en anders misbruik van bevoegdheid zou maken (rov. 3.4 en 3.5 van zijn arrest, door de Hoge Raad geciteerd in rov. 3.2.3 van zijn arrest).

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/e385bee86e87ffc23e171544b74a2b8b583142aeb96553c60c1baa3eada26f29 | shasum -a 256