Onder 2.12. Parket bij de Hoge Raad 20 december 2022

Uit de overwegingen betreffende de strafmotivering volgt dat het hof uitgebreid is ingegaan op het toepasselijke strafmaximum in deze zaak. Dat dit maximum niet noopte tot het opleggen van een lagere straf bleek al hiervoor, bij de bespreking van de eerste deelklacht. Tevens heeft het hof gerespondeerd op het betoog dat de verdachte in de zaak met parketnummer 10-750146-13 veel langer in voorlopige hechtenis heeft doorgebracht dan de in hoger beroep opgelegde straf van vier maanden. Dat daarmee bij de executie rekening kan worden gehouden, overweegt het hof naar ik meen terecht, gelet op het uitgangspunt dat ook aan art. 68 lid 1, laatste volzin, Sv ten grondslag ligt, te weten dat ‘teveel’ ondergane voorlopige hechtenis op de ondergane gevangenisstraf in mindering komt. Dat het totaal aantal jaren dat de verdachte moet ‘uitzitten’ vanuit een oogpunt van redelijke wetstoepassing niet wenselijk is, zoals is aangevoerd door de verdediging, is door het hof kennelijk niet aangenomen. Dat is gelet op de vrijheid die het hof toekomt op het punt van de strafoplegging niet onbegrijpelijk, ook niet als daarbij de eerder opgelegde gevangenisstraf van vijf jaar wordt betrokken. De tweede deelklacht faalt eveneens.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/b3dfd055f386c3433889a877334531696ba705e4f700967613074b93e7111608 | shasum -a 256