Onder 4.10 Parket bij de Hoge Raad 14 januari 2022

Onderdeel 5 is gericht tegen rov. 3.10 en 3.11 van het arrest. Het onderdeel stelt dat indien het oordeel van het hof “Onderzocht moet derhalve worden of die intenties blijken uit de bewoordingen van het beding” zo moet worden begrepen dat op [eiseres] ter zake de stelplicht en bewijslast rusten en niet op [verweerder] , het hof uitgaat van een onjuiste rechtsopvatting. Dat geldt volgens het onderdeel ook voor zover, aldus het hof, [verweerder] de wens van erflaatster niet zou hebben hoeven bevroeden. Het onderdeel brengt verder naar voren dat als naar het oordeel van het hof het enkel afhangt van de bewoordingen van het beding of moet worden uitgegaan van de door [eiseres] gestelde intenties van [erflaatster] bij het beding, althans van de bedoeling om de strook ook te verwerven voor de erfgename [eiseres] en dus niet bij haar overlijden een aanbiedingsplicht te laten ontstaan voor [eiseres] , het uitgaat van een onjuiste rechtsopvatting. Volgens het onderdeel miskent het hof dan dat het ook acht had moeten slaan op de overige omstandigheden van het geval, zoals dat het beding geen melding maakt van aanbieding bij overlijden, de notaris de door [verweerder] gestelde betekenis niet aan [erflaatster] heeft voorgehouden en ook [verweerder] zulks niet heeft gedaan, dat het een familiehuis betreft, bestemd om in de familie te blijven en [verweerder] bij naam is genoemd terwijl de aanbiedingsplicht rust op “koper”.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/c6fc0ddfb1cead4203ee7d87894507a45a6ed366cc73fa00cef94378edcd79c0 | shasum -a 256