Onder 4 Parket bij de Hoge Raad 14 januari 2022

“4.17 (…) Als alleen wordt gekeken naar de term “metterwoon verlaten” dan kan daar taalkundig niet “overlijden” onder worden begrepen, omdat “metterwoon verlaten” een actieve handeling aanduidt. De term moet echter niet geïsoleerd worden gelezen, maar gekeken moet worden naar de context van deze term, waaronder de hele eerste zin van het beding. Daarin worden verkoop, verhuur en metterwoon verlaten genoemd. Gemeenschappelijk aan deze situaties is dat erflaatster niet langer in de woning woont, maar wordt opgevolgd door een andere bewoner. Dat duidt erop dat partijen hebben beoogd dat [verweerder] een recht op terugkoop zou hebben als erflaatster zelf niet langer in de woning zou wonen. Het lijkt erop dat partijen er daarbij niet bij hebben stilgestaan dat de woning ook een andere bewoner zou kunnen krijgen door het overlijden van erflaatster. De vraag is of zij dat wel zo hebben bedoeld en het beding op die manier moet worden uitgelegd. (…) Hetgeen hiervoor is overwogen brengt mee dat [verweerder] het beding redelijkerwijs zo mocht begrijpen dat het recht van terugkoop ook zou gelden bij overlijden van erflaatster. Uit de uitlatingen van [verweerder] had erflaatster redelijkerwijs ook moeten begrijpen dat [verweerder] dat met het beding beoogde. Gelet op alle omstandigheden en de bewoordingen van het beding moet het recht van terugkoop dus zo worden uitgelegd dat tevens een aanbiedingsplicht geldt in geval van overlijden van erflaatster.”

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/c6fc0ddfb1cead4203ee7d87894507a45a6ed366cc73fa00cef94378edcd79c0 | shasum -a 256