Onder 4.7 Parket bij de Hoge Raad 14 januari 2022

Deze grief maakt deel uit van het incidentele appel van [partijen] dat het hof in rov. 3.3-3.14 van het arrest heeft beoordeeld, hetgeen in rov. 3.14 tot de slotsom leidt dat de grieven (waaronder dus ook deze grief 3) in het incidentele appel falen. Een klacht van de strekking dat het hof dat oordeel onvoldoende (begrijpelijk) heeft gemotiveerd, bevat het onderdeel niet. Het onderdeel is overigens ook niet gericht tegen deze overwegingen, maar (in het bijzonder) tegen rov. 3.19 en 3.20 van het arrest. In rov. 3.20 van het arrest bevestigt het hof dat de vorderingen van [partijen] alsnog geheel (dus inclusief de vordering tot opheffing van het conservatoire verhaalsbeslag) zullen worden afgewezen. Dat het hof het conservatoire verhaalsbeslag niet heeft opgeheven, blijkt ook uit rov. 3.19 van het arrest, waarin het hof overweegt dat de vordering van [partijen] tot opheffing van het conservatoire beslag tot levering ten onrechte is toegewezen (deze overweging heeft dus niet betrekking op het conservatoire verhaalsbeslag, dat is gehandhaafd). Het onderdeel lijkt ervan uit te gaan dat nu het hof de subsidiaire vordering van [verweerder] tot betaling van de boete van (omgerekend) € 9.075,40 niet heeft toegewezen, het hof daarom, a contrario geredeneerd ten opzichte van het oordeel van de rechtbank in rov. 4.20 van het vonnis, opheffing van het conservatoire verhaalsbeslag alsnog had moeten toewijzen. Dat is m.i. te kort door de bocht. Het hof heeft de subsidiaire vordering van [verweerder] tot betaling van de boete niet afgewezen, maar is aan die subsidiaire vordering niet meer toegekomen, omdat de primaire vordering tot nakoming van de aanbiedingsplicht door [eiseres] door het hof is toegewezen (zie ook rov. 3.15 t/m 3.18 van het arrest). Daarmee is niet gegeven dat het hof het conservatoire verhaalsbeslag op grond van art. 705 Rv moest opheffen. Van belang hierbij is onder meer dat het conservatoire verhaalsbeslag rustte op de strook grond, waarop ook nog een leveringsbeslag rustte. Door de levering van de strook grond aan [verweerder] zijn de beide beslagen opgeheven. Na het arrest (en voor het instellen van het cassatieberoep) is de strook grond met medewerking van [eiseres] aan [verweerder] verkocht en geleverd. Dat [eiseres] enige hinder ervan heeft ondervonden dat het conservatoire verhaalsbeslag tot aan de levering aan [verweerder] op de strook grond heeft gerust of dat zij een ander rechtens te respecteren belang zou hebben gehad bij eerdere opheffing van het conservatoire verhaalsbeslag door het hof is mij niet gebleken. In de hiervoor geciteerde toelichting op grief 3 in incidenteel appel wordt door haar gewezen op de veroordeling in de beslagkosten. De rechtbank heeft in rov. 4.22 van het vonnis overwogen dat geen splitsing is te maken in de kosten van het conservatoire verhaalsbeslag (dat de rechtbank, evenals het hof, niet heeft opgeheven) en het leveringsbeslag (dat de rechtbank, volgens het hof ten onrechte, wel heeft opgeheven). De rechtbank heeft daarom het volledig gevorderde bedrag aan beslagkosten toegewezen, hetgeen tot de volgende beslissing heeft geleid in het dictum in conventie:

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/c6fc0ddfb1cead4203ee7d87894507a45a6ed366cc73fa00cef94378edcd79c0 | shasum -a 256