Onder 4.7 Parket bij de Hoge Raad 14 januari 2022

Het hof heeft echter het vonnis van de rechtbank in conventie vernietigd en opnieuw rechtdoende [partijen] niet opnieuw veroordeeld in de beslagkosten (zie ook onder 3.10 hiervoor). Hierin kan dus geen belang zijn gelegen in opheffing van het conservatoire verhaalbeslag. Een belang bij het slagen van het onderdeel kan ook niet gelegen zijn in de proceskostenveroordeling van [partijen] (althans [eiseres] ). Uit rov. 3.20 en het dictum van het arrest blijkt dat [partijen] als de in het ongelijk gestelde partij zijn veroordeeld in de kosten van het geding in eerste aanleg en in hoger beroep. Wanneer het hof (enkel) het conservatoire verhaalsbeslag zou hebben opgeheven, zou deze kostenveroordeling van [partijen] als de (overwegend) in het ongelijk gestelde partij nog steeds kunnen worden gehandhaafd. Aan de devolutieve werking van het hoger beroep wordt, mede gelet op het incidentele beroep van [partijen] waarin het opheffen van het conservatoire verhaalsbeslag aan de orde is gesteld, maar door het hof niet is gehonoreerd, hoe dan ook niet meer toegekomen. Door het hof is overigens op verschillende plaatsen onderkend dat [partijen] opheffing van de beslagen hebben gevorderd. Ik wijs op rov. 3.1, laatste zin van het arrest waarin het hof weergeeft dat [partijen] “van hun kant opheffing [hebben] gevorderd van de door [verweerder] op de strook gelegde beslagen”, rov. 3.2, laatste zin van het arrest, waarin het hof overweegt dat de rechtbank in reconventie “(enkel) het gelegde leveringsbeslag [heeft] opgeheven” en rov. 1 van het arrest, waarin het hof de vordering van [partijen] in hoger beroep, voor zover hier van belang als volgt, weergeeft: “ [partijen] hebben geconcludeerd (…) tot toewijzing, uitvoerbaar bij voorraad, van de vordering van [partijen] tot opheffing van het door [verweerder] [gelegde] conservatoire beslag, met beslissing over de proceskosten, inclusief de nakosten”. Het hof heeft als gezegd het conservatoire verhaalsbeslag niet opgeheven, en was daartoe op grond van het incidentele appel (dat door het hof is verworpen in rov. 3.3-3.14 van het arrest) of de devolutieve werking van het hoger beroep als bedoeld door het onderdeel (in verband met het niet toewijzen van de subsidiaire vordering van [verweerder] tot betaling van de boete) ook niet gehouden. Hierop stuit het onderdeel af.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/c6fc0ddfb1cead4203ee7d87894507a45a6ed366cc73fa00cef94378edcd79c0 | shasum -a 256