Onder 6.5. Parket bij de Hoge Raad 11 januari 2022

Er moet aldus sprake zijn van een rechtstreeks verband tussen het gevaarzettend handelen enerzijds en het geestelijk letsel dat een derde door de confrontatie met de gevolgen van dit handelen oploopt anderzijds. Deze confrontatie kan ook plaatsvinden (kort) nadat de gebeurtenis die tot de dood of verwonding van een ander heeft geleid, heeft plaatsgevonden. In de feitenrechtspraak blijkt dat verschillend wordt geoordeeld over de vraag of een confrontatie nadat de gebeurtenis heeft plaatsgevonden kan leiden tot toewijzing van shockschade. Zo wees de rechtbank Zeeland-West-Brabant in een strafzaak waarin het slachtoffer op gruwelijke wijze was komen te overlijden doordat de verdachte het slachtoffer meermalen heeft gestoken, heeft gewurgd en hem zand in de mond en neus te stoppen, een vordering van de benadeelde partij tot vergoeding van de immateriële schade af, omdat de confrontatie met het lichaam van het slachtoffer niet direct na het delict en niet op de plaats waar de doodslag was begaan, had plaatsgevonden, maar eerst meerdere weken nadien in het mortuarium. In een civiele zaak van het hof Arnhem wees het hof een vordering van de benadeelde partij tot vergoeding van immateriële schade wel toe. In deze zaak oordeelde het hof dat de benadeelde partij geconfronteerd was met de ernstige gevolgen van de moord die de verdachte op de dochter van de benadeelde partij had gepleegd. Deze confrontatie hield in dat de vader van het slachtoffer die met meer dan tachtig messteken om het leven was gebracht, enkele dagen later het zwaar verminkte lichaam van zijn dochter had gezien, van de politie de toedracht had vernomen en foto’s had gezien van het ernstig verminkte lichaam.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/fd85ceaff7046fc8056660086b4f7af301c89e671d3d2776ebf64b1323e779c8 | shasum -a 256