Onder 3.16 Parket bij de Hoge Raad 25 februari 2022

Uit het voorgaande volgt dat art. 14 Richtlijn – waarnaar in art. 55 Verordening Gewasbeschermingsmiddelen wordt verwezen – de lidstaten de nodige vrijheid geeft bij het treffen van maatregelen als in die bepaling bedoeld, overeenkomstig het karakter van de Richtlijn als kaderrichtlijn en het Unierechtelijk subsidiariteitsbeginsel. Die vrijheid volgt ook uit art. 2 lid 3 van de Richtlijn, dat bepaalt dat de Richtlijnbepalingen voor de lidstaten geen beletsel vormen om het voorzorgsbeginsel toe te passen bij het beperken of verbieden van het gebruik van pesticiden onder bepaalde omstandigheden of in bepaalde gebieden. Doel van de Richtlijn is evident het zoveel mogelijk terugdringen van het gebruik van pesticiden, in verband met de mogelijke risico’s voor de volksgezondheid en het milieu, waarbij duidelijk uitgangspunt lijkt te zijn dat het gebruik van pesticiden onder omstandigheden noodzakelijk kan zijn, met name voor de land- en tuinbouw, en daarom aanvaardbaar is, gelet op de daarmee te dienen doelen en bij gebrek aan alternatieven, en dan is toe te laten, mits zo zorgvuldig en minimaal mogelijk gebruikt. Alle regels van de Richtlijn laten zich hierdoor verklaren. Dit doel en uitgangspunt vormen een complement van de Verordening Gewasbeschermingsmiddelen, dat blijkens haar preambule en tekst op dezelfde basisgedachte is gestoeld.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/eaddcd22fa2b1d17b96332bbb83a4ff6caae131f7160f7d8e8d6361a871dd641 | shasum -a 256