Onder 3.18 Parket bij de Hoge Raad 25 februari 2022

In het licht van het voorgaande lijkt me geen grond aanwezig om art. 14 Richtlijn aldus te lezen dat onder de daar bedoelde maatregelen niet ook een verbod is te verstaan, zoals rechtbank en hof hebben gedaan. Dat zou haaks staan op de vrijheid die art. 14 Richtlijn de lidstaten geeft en op de juist genoemde strekking van die bepaling. Als het gebruik van pesticiden in het geheel niet noodzakelijk is in juist genoemde zin, kan een verbod op het gebruik van pesticiden immers evident een aangewezen maatregel zijn, die het meest beantwoordt aan het doel van de Richtlijn en art. 14. Aan de tekst van de Richtlijn of de strekking daarvan valt volgens mij op geen enkele wijze te ontlenen dat een verbod als maatregel in de zin van art. 14 niet mogelijk zou zijn. Het ‘alle nodige maatregelen’ in de tekst van het artikel, in de Engelse tekst ‘all neccesary measures’ en in Franse tekst ‘toutes les mesures nécessaires’ omvatten taalkundig mede een verbod. Het daarop volgende ‘om te bevorderen’, ‘to promote’ en ‘pour promouvoir’ sluiten een verbod niet uit. In de preambule onder (18) wordt bovendien gezegd dat de lidstaten “maatregelen [dienen] te stellen die nodig zijn om [alternatieve] bestrijdingsvormen in de praktijk brengen” en in art. 3 onder 6, bij de definitie van ‘geïntegreerde gewasbescherming’, dat ‘passende maatregelen’ in dit verband moeten worden genomen (zie hiervoor in 3.13 en 3.14), wat ruimer is dan alleen bevorderen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/eaddcd22fa2b1d17b96332bbb83a4ff6caae131f7160f7d8e8d6361a871dd641 | shasum -a 256