Citaat | Parket bij de Hoge Raad 11 januari 2022

Onder 4.6. Parket bij de Hoge Raad 11 januari 2022

Een alinea uit Parket bij de Hoge Raad 11 januari 2022, ECLI:NL:PHR:2022:2.

Een ander perspectief op deze thematiek is dat de maatstaf van aannemelijkheid niet zozeer een ander waarschijnlijkheidscriterium inhoudt, als wel een (beperkte) verschuiving van de bewijsvoeringslast en het bewijsrisico. Deze verschuiving kan gerechtvaardigd worden door het feit dat strafuitsluitingsgronden negatieve omstandigheden zijn waarvan de afwezigheid – in beginsel – mag worden verondersteld. De Hullu lijkt een dergelijke benadering voor te staan als hij schrijft dat bij de beoordeling van excepties meer van de verdachte mag worden gevergd, te weten “behulpzaamheid bij het stellen én controleerbaar maken van feiten waarop de exceptie wordt gestoeld.” Ook Borgers en Kristen menen dat het bij een beroep op een exceptie redelijk is om méér van de verdachte de verwachten dan “het enkel stellen van de gunstige omstandigheid.” De ondergrens is hierbij uiteraard dat de bewijslast hierbij “niet uitsluitend” – maar dus wel: gedeeltelijk – op de verdachte mag worden gelegd.

Zelf controleren

Voor dit citaat hoeft niemand Bron op zijn woord te geloven. Het document dat rechtspraak.nl publiceerde, staat op https://bron.page/api/v1/blobs/1d8ce70f9e0ae415e0c8384e3e62f1fe4bf6c209d555f21ef254c3d43ca78510. Wie het ophaalt en de SHA-256 ervan berekent, krijgt 1d8ce70f9e0ae415e0c8384e3e62f1fe4bf6c209d555f21ef254c3d43ca78510, en de alinea staat in dat document op bytes 21837 tot 23052.