Onder 6 Parket bij de Hoge Raad 25 maart 2022

Daarmee ziet het subonderdeel dus voorbij aan wat ’s hofs bestreden oordeel in werkelijkheid behelst, en mist het dus ook dat dit oordeel geen blijk geeft van een onjuiste rechtsopvatting. Dit geldt evenzeer waar het subonderdeel nog opmerkt - in wezen een herhaling van zetten - dat volgens het hof toerekening mogelijk is ‘louter door het participeren in een cultuur van geweld en wetteloosheid’, daarmee miskennend dat ‘het enkele feit dat sprake is van geweldsincidenten en de participatie aan een vermeende geweldscultuur’ niet betekent dat sprake is van zulke ‘bijzondere omstandigheden’ (die toerekening, met inachtneming van genoemd criterium, rechtvaardigen). Want dat oordeelt het hof dus niet, terwijl dat wat het hof ter zake wel oordeelt in cassatie de toets der kritiek dus kan doorstaan. Daarmee valt ook de bodem weg onder de concluderende stellingen in het subonderdeel, erop neerkomend dat het hof toerekening ten onrechte gerechtvaardigd acht, ook al zijn HAMC en HAMC Holland zelf niet rechtstreeks betrokken bij deze gedragingen in die zin dat een bestuur daaraan leiding heeft gegeven of daartoe doelbewust gelegenheid heeft gegeven, en dat een verbodenverklaring van een vereniging (waarmee inbreuk wordt gemaakt op het fundamentele recht van vrijheid van vereniging) bezwaarlijk kan worden gebaseerd op ‘een zo losse mate van toerekening’.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/2cd6d64b64f8fc575d87f1377831abadbddf124bf6c6f67eda04054f1d18e966 | shasum -a 256