Onder 3.68 Parket bij de Hoge Raad 25 maart 2022

Ik wend mij nu tot de subonderdelen. Anders dan subonderdeel 6.1 veronderstelt, rekt het hof met de voorlaatste zin van dit laatste citaat (“Onder meer betekent dit”, etc.) niet “het verbod” op “naar charterniveau en zelfs individueel niveau”. Zoals ook het dictum van de beschikking buiten twijfel stelt, vallen de Nederlandse Hells Angels-charters en hun leden buiten de verklaring voor recht ten aanzien van HAMC (waarvan HAM Corporation geen onderdeel is) en de verbodenverklaring en ontbinding ten aanzien van HAMC Holland, waartoe het hof komt. Iets anders is, en dat is wat het hof in dit laatste citaat ‘slechts’ tot uitdrukking brengt, dat deze verklaring voor recht ten aanzien van HAMC en deze verbodenverklaring en ontbinding ten aanzien van HAMC Holland - als deze eenmaal onherroepelijk zijn - niet zonder betekenis zijn voor de Nederlandse Hells Angels-charters (hoe dan ook rechtspersonen) en hun leden, want “indirect wel gevolgen hebben” voor deze charters en leden. Dit laatste volgt evenwel uit het wettelijk systeem, in het bijzonder art. 140 lid 2 Sr waarin, kort gezegd, de voortzetting van de werkzaamheid van een op grond van art. 2:20 lid 1 BW verboden en ontbonden rechtspersoon, of van een corporatie in de zin van art. 10:117, aanhef en onder a BW jegens wie de in art. 10:122 BW in verbinding met art. 2:20 lid 1 BW bedoelde verklaring voor recht is uitgesproken, strafbaar is gesteld. Dát is waarop het hof hier duidelijkheidshalve wijst. Het is uiteindelijk evenwel aan de strafrechter om te beslissen op een eventuele vervolging voor dat feit, en binnen diens domein ligt dan ook de vraag of het door een lid in het openbaar dragen van de colors van de Hells Angels en het door een charter onder die naam naar buiten treden zo’n strafbaar feit zou opleveren. Gelet op het voorgaande hoefde het hof ter zake dus ook geen belangenafweging (waarin tevens de individuele grondrechten van de charters en van de individuele Hells Angels worden gewogen) uit te voeren en de noodzaak van “dit verbod” te toetsen, zoals bedoeld in het subonderdeel. Kortom, de onjuiste rechtsopvatting die het subonderdeel het hof tracht aan te wrijven, doet zich in werkelijkheid niet voor. Bezien tegen deze achtergrond moet de conclusie zijn dat ook subonderdeel 6.2 sneeft. Het hof hoefde in het kader van de voor-voorlaatste zin van dit laatste citaat (“Als de verklaring en het verbod eenmaal onherroepelijk zijn”, etc.) en de voorlaatste zin van dit laatste citaat (“Onder meer betekent dit”, etc.), waarop het subonderdeel kennelijk in het bijzonder het oog heeft, dus niet (nader) duidelijk te maken hoever het verboden voortzetten van de werkzaamheid van HAMC en HAMC Holland “precies” gaat noch vast te stellen dat het dragen van de colors van de Hells Angels en het naar buiten optreden onder deze naam “als zodanig een daadwerkelijke aantasting van de grondbeginselen van ons rechtsstelsel vormt en onze samenleving kan ontwrichten”. Daaraan doet niet af dat het hof zich in die voorlaatste zin beperkt tot twee voorbeelden (“Onder meer betekent dit”, etc.), nu het hof ter zake dus niet gehouden was tot het verschaffen van meer “helderheid” dan het al doet in rov. 5.67, waarbij overigens nog zij aangetekend dat, anders dan het subonderdeel veronderstelt, het hof daarmee geen ontoelaatbare “onduidelijkheid” ter zake creëert (wat in rov. 5.67 staat, is afdoende duidelijk) en datgene wat het hof daar overweegt (ook naar strekking) dus niet resulteert in een “inperking op de grondrechtelijke vrijheden van de Hells Angels in charter-verband, die niet te rijmen is met de voorgaande overwegingen van het hof (rov. 5.61-5.66), waarin nu juist is komen vast te staan dat het verbod zich niet uitstrekt tot de charters.” Daarmee valt ook de bodem weg onder de slotopmerkingen in het subonderdeel, erop neerkomend (i) dat nu het hof niet heeft overwogen dat het in stand houden van deze kenmerken op zichzelf een daadwerkelijke aantasting van de grondbeginselen van ons rechtsstelsel vormt en onze samenleving kan ontwrichten, niet valt in te zien waarom een zo verstrekkende reikwijdte van het verbod noodzakelijk en proportioneel is, en (ii) dat in elk geval de onduidelijkheid die het hof op dit punt laat voor de individuele leden van de charters, uit een oogpunt van rechtszekerheid onaanvaardbaar is. Bij deze stand van zaken kan ik daarlaten of de Stichting c.s. in het geheel wel belang hebben bij de subonderdelen, gezien het al dan niet dictum-dragende karakter van ’s hofs bestreden overweging in rov. 5.67. Hierop stuiten de subonderdelen af.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/2cd6d64b64f8fc575d87f1377831abadbddf124bf6c6f67eda04054f1d18e966 | shasum -a 256