Onder 4.27 Parket bij de Hoge Raad 25 maart 2022

Dit valt eerder te rijmen met ’s hofs bestreden overweging in rov. 5.64 dan dat het daarmee op gespannen voet zou staan. Reeds hieruit volgt dat het subonderdeel strandt. Overigens, en zacht gezegd, dringt de vraag zich op of het OM in het geheel wel belang heeft bij de klacht in het subonderdeel. Een vraag die ik ontkennend zou willen beantwoorden, gelet op het volgende. Het subonderdeel bestrijdt dus niet de vaststellingen van het hof in rov. 5.64 (en 3.1) dat er twee verenigingen met volledige rechtsbevoegdheid (Westport en Nijmegen) en 16 stichtingen verbonden zijn aan de Hells Angels-charters in Nederland, noch diens vaststellingen in rov. 5.64 dat dit zelfstandige rechtspersonen zijn over wie de verbodenverklaring en ontbinding van HAMC Holland zich in elk geval niet uitstrekt. Het subonderdeel bestrijdt wel, maar dus zonder vrucht, ’s hofs overweging in rov. 5.64 dat het ervan uitgaat dat de charters Westport en Nijmegen zijn georganiseerd in de formele verenigingen met hun naam, waarmee het hof dus doelt op de in de eerste zin van rov. 5.64 genoemde “twee verenigingen met volledige rechtsbevoegdheid (Westport en Nijmegen)”. Daarop laat het hof volgen (in cassatie niet als zodanig bestreden) dat dit laatste betekent dat de Hells Angels-charters Westport en Nijmegen “alleen al daarom” niet vallen onder het verbod en de ontbinding van HAMC Holland. Vervolgens onderkent het hof in rov. 5.64 (in cassatie evenmin bestreden) dat dat voor de overige Hells Angels-charters niet geldt, nu zij niet georganiseerd zijn in formele verenigingen en ook niet samenvallen met de stichtingen (omdat de charters leden hebben, terwijl een stichting een rechtspersoon is die geen leden kent (art. 2:285 BW)), waarmee de vraag overblijft of deze charters wel informele verenigingen zijn. Daarop besteedt het hof in rov. 5.65 (voortbouwend op rov. 5.15) aandacht aan de Bandidos-beschikking van de Hoge Raad en gaat het hof in rov. 5.66 (in cassatie zonder vrucht bestreden, zie onder 4.28-4.37 hierna) in op diverse aspecten van “de charters”, wat in rov. 5.67 (in cassatie eveneens zonder vrucht bestreden, zie ook onder 4.28-4.37 hierna) uitmondt in de conclusie dat gelet op dit alles “de Nederlandse charters - voor zover zij geen formele verenigingen zijn - als informele verenigingen [zijn] aan te merken” en dus niet vallen onder de verbodenverklaring en ontbinding van HAMC Holland. Waar het hof daarmee tot uitdrukking brengt dat hoe dan ook álle Nederlandse Hells Angels-charters - dus ook de door het hof als zodanig geïdentificeerde charters Westport en Nijmegen - ten minste als informele vereniging kwalificeren voor zover zij (toch) niet reeds de gedaante hebben van een formele vereniging, welke overwegingen zo’n lezing toelaten en ik ook zo lees (zie tevens ‘s hofs samenvatting ter zake in rov. 2, in het bijzonder de voor-voorlaatste alinea (een zin) en de voorlaatste alinea, eerste drie zinnen), is dat zelfstandig dragend voor diens oordeel dat deze charters niet onder de verbodenverklaring en ontbinding van HAMC Holland vallen, wat er verder zij van ’s hofs bestreden overweging in rov. 5.64. Hierop stuit het subonderdeel af.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/2cd6d64b64f8fc575d87f1377831abadbddf124bf6c6f67eda04054f1d18e966 | shasum -a 256