Onder 6 Parket bij de Hoge Raad 25 maart 2022

Met de laatste zin van rov. 5.66 ziet het hof dus niet eraan voorbij dat de charters buiten de in de voorlaatste zin van rov. 5.66 bedoelde handelingsruimte, en daarbuiten bevinden zich mede “alle wezenlijke en belangrijke kwesties” waarop het subonderdeel doelt (die internationale regels/coördinatie op regionaal en nationaal niveau), zo’n vrijheid van doen en laten niet hebben. In hoeverre gezegd kan worden dat de charters buiten die in de voorlaatste zin van rov. 5.66 door het hof bedoelde handelingsruimte “onder gezag staan van/feitelijk worden aangestuurd door andere personen of organen binnen de club”, doet dus niet ter zake voor ’s hofs overweging in de laatste zin van rov. 5.66, waarover het hof daar ook geen oordeel velt noch hoefde te vellen. Daar gaat het voor het hof immers en ‘slechts’ erom dat niet is gebleken dat de charters overigens, dus los van die internationale regels/coördinatie op regionaal en nationaal niveau nog weer, in wezen onder gezag staan van/feitelijk worden aangestuurd door andere personen of organen binnen de club (dan was die handelingsruimte, waarin de charters verder vrijheid van doen en laten hebben, er ook niet geweest). Daarbij kon het hof, zoals het doet in rov. 5.66 (en 5.10, 5.17 en 5.19), vaststellen dat de Hells Angels sterk ‘bottom up’ zijn georganiseerd in de zin dat op alle niveaus, ook dat van de charters, het principe van ‘one man one vote’ geldt (wat wil zeggen, zie ook rov. 5.19: dat ieder lid een stem in de besluitvorming heeft, ook op nationaal niveau). Deze vaststelling, waarmee het hof dus niet (ook) tot uitdrukking brengt dat “aan de charters als zodanig (direct of indirect) beslissingsbevoegdheid toekomt ten aanzien van alle wezenlijke en belangrijke kwesties” zoals bedoeld in het subonderdeel, laat immers het voorgaande naar de aard onverlet en kan dus naast het voorgaande staan (dit ‘bijt’ elkaar niet). Voor zover het subonderdeel uitgaat van een andere lezing van de beschikking, mist het daarmee feitelijke grondslag. Voor zover het subonderdeel wel feitelijke grondslag heeft, loopt het reeds vast op het voorgaande: naar daaruit al volgt, rechtvaardigt hetgeen het subonderdeel aanvoert niet dat ’s hofs bestreden oordelen in rov. 5.10 en 5.66 onvoldoende (begrijpelijk) gemotiveerd zijn. Hierop stuit het subonderdeel af.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/2cd6d64b64f8fc575d87f1377831abadbddf124bf6c6f67eda04054f1d18e966 | shasum -a 256