Onder 2.7. Parket bij de Hoge Raad 11 januari 2022

De ter zake relevante rechtspraak laat echter zien dat – althans waar het gaat om het instellen van hoger beroep – de Hoge Raad niet een al te scherpe koers vaart indien er onvolkomenheden zitten in die handtekening of indien de handtekening door een verkeerde persoon is gezet. In het arrest van 27 januari 2015, ECLI:NL:HR:2015:130, vernietigde de Hoge Raad het arrest van het hof waarin het de verdachte niet-ontvankelijk had verklaard omdat het hoger beroep één dag te laat, namelijk op 6 februari 2013, was ingesteld. Op 5 februari – de laatste dag van de termijn – was per fax een volmacht binnengekomen waarop, in plaats van een handtekening van de raadsman van de verdachte, mr. C. Maat, een onleesbare handtekening stond van naar later bleek een kantoorgenoot van die raadsman, samen met de tekst "p/o mr. C. Maat". Nadat de griffie van de rechtbank getracht had telefonisch contact op te nemen met mr. Maat, eerst tevergeefs op 5 februari en daarna succesvol op 6 februari, stuurde hij op 6 februari, dus één dag te laat, een wel door hem zelf ondertekende volmacht na. Dit mocht voor het hof dus niet meer baten. Bij de beslissing te casseren betrok de Hoge Raad onder meer dat het hof niet kenbaar aandacht had besteed “aan de op 5 februari 2013 bij de griffie ingekomen bijzondere schriftelijke volmacht, de ondertekening van die brief en de samenhang met de door mr. Maat zelf ondertekende brief van 6 februari 2013.”

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/5c031c8e19726e52ce5509c01c8219c403c93d8e9a00bef5ac3cd754ca1af381 | shasum -a 256