Onder 1.4 Parket bij de Hoge Raad 1 april 2022

Bij beslissing van 13 juli 2021, verzonden op 19 juli 2021, heeft de klachtencommissie de klachten gegrond verklaard. De klachtencommissie oordeelde ten aanzien van de eerste klacht dat het besluit om op 24 juni 2021 aan betrokkene depotmedicatie toe te dienen als tijdelijke verplichte zorg waar de zorgmachtiging niet in voorziet (art. 8:11 e.v. Wvggz), niet voldoet aan de eisen die de wet daaraan stelt. Met betrekking tot de tweede klacht oordeelde de klachtencommissie dat niet valt uit te sluiten dat een crisisoverplaatsing met daarmee gepaard gaande vrijheidsbeperking vermijdbaar was geweest wanneer niet was gekozen voor het terstond toedienen van een veertiendaags depot, waarmee een grotere inbreuk op de lichamelijke integriteit van betrokkene is gemaakt dan bij meerdere kleine doseringen het geval was geweest. Met betrekking tot het besluit tot verplichte zorg door middel van depotmedicatie vanaf 1 juli 2021, waartegen de derde klacht zich richtte, oordeelde de klachtencommissie dat een deugdelijke onderbouwing ten aanzien van de subsidiariteit, de proportionaliteit en de doelmatigheid mist. Bij elk van de drie klachten was ook niet voldaan aan bepaalde wettelijke vormvereisten. De commissie heeft de beoordeling van het verzoek om schadevergoeding aangehouden in afwachting van een nadere toelichting daarop van of namens betrokkene en het horen van de zorgaanbieder.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/66c00a36e2bd5b86c87d05e59bd6f37e662fae730832da2bc527ee70a9f44c22 | shasum -a 256