Onder 2.24 Parket bij de Hoge Raad 1 april 2022

Ten tweede komt het door betrokkene gehanteerde uitgangspunt ook in zijn algemeenheid mij als onjuist voor. Het is op zichzelf al opmerkelijk dat betrokkene betoogt dat voor hem geen beroep (meer) open stond tegen de inhoudelijke beoordeling van de klachten en dat zijn beroep tegen de eerste beslissing daarom door de rechtbank niet-ontvankelijk verklaard had moeten worden. De namens betrokkene naar voren gebrachte opvatting zou voorts tot gevolg kunnen hebben dat in het omgekeerde geval waarin de klachten (gedeeltelijk) ongegrond zijn verklaard (en op het verzoek om schadevergoeding later zou worden beslist), daartegen geen rechtsmiddel meer open zou staan. Mij lijkt dat niet in het belang van een goede rechtsbedeling. Dat geldt ook als een betrokkene twee afzonderlijke beroepen zou moeten indienen naar aanleiding van één hetzelfde feitencomplex, het eerste wegens onrechtmatig handelen en het tweede wegens de daaruit voortvloeiende schade. Mogelijk verdient het aanbeveling om in een geval waarin de klachtencommissie op de inhoudelijke klachten alvast beslist maar voor het verzoek om schadevergoeding meer informatie nodig heeft en daarop later beslist, de eerste beslissing aan te duiden als ‘tussenuitspraak’.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/66c00a36e2bd5b86c87d05e59bd6f37e662fae730832da2bc527ee70a9f44c22 | shasum -a 256