Onder 2.38 Parket bij de Hoge Raad 8 april 2022

Uit het procesdossier blijkt dat het niet innemen van de medicatie leidt en eerder heeft geleden tot ernstig nadeel voor betrokkene en haar omgeving door recidief psychotische decompensatie, hetgeen ook weer resulteerde in het ontkennen van haar suikerziekte, het niet innemen van medicatie en het niet toelaten van controles. Dat in de vier weken nadat de medische verklaring is opgesteld deze toestand op een relevant punt of op een relevante wijze zou zijn gewijzigd blijkt niet uit de verklaringen ter zitting, zodat de rechtbank mijns inziens geen aanleiding had om te twijfelen aan de actualiteit van de medische verklaring. De ziektegeschiedenis en de consistentie van het ziektebeeld van betrokkene (zie ook rov. 2.36), waaruit blijkt dat betrokkene een ontbrekend ziektebesef en ziekte inzicht heeft, medicatieontrouw is, meermalen gedwongen is opgenomen, geïsoleerd leeft en de aard van haar ziekte (chronisch psychotisch ook onder antipsychotica, schizofrenie en cannabisafhankelijkheid) maken niet dat een enkel tijdsverloop van vier weken tot twijfel had moeten leiden of de medische verklaring nog steeds bruikbaar was als bewijs van de actuele gezondheidstoestand van de betrokkene.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/3bf41b4d5c567fe1b72ea06cf46733149c026112b9ea42acc9e1cb3cda5d928f | shasum -a 256