Citaat | Parket bij de Hoge Raad 21 januari 2022

Onder 5.33 Parket bij de Hoge Raad 21 januari 2022

Een alinea uit Parket bij de Hoge Raad 21 januari 2022, ECLI:NL:PHR:2022:42.

Deze klacht mist mijns inziens feitelijke grondslag. Het hof is er niet vanuit gegaan dat het recht op vergoeding van de redelijke kosten tot het vaststellen van de schade mag worden beperkt. Het oordeel van het hof houdt in dat [eiser] onvoldoende (onderbouwd) heeft gesteld dat sprake is van kosten tot het vaststellen van de schade en dat daardoor niet kan worden vastgesteld dat art. 5 lid 3 van de polisvoorwaarden in dit geval een beperking vormt van art. 7:959 lid 1 BW (rov. 3.12). Ook uit de verwerping van het subsidiaire beroep op art. 7:961 BW kan, meen ik, niet worden afgeleid dat het recht op vergoeding van de redelijke kosten tot het vaststellen van de schade volgens het hof mag worden beperkt. Art. 7:961 BW bepaalt, voor zover hier van belang, namelijk alleen dat de verzekerde kan kiezen welke verzekeraar hij aanspreekt als dezelfde schade door meer dan één verzekering wordt gedekt.

Zelf controleren

Voor dit citaat hoeft niemand Bron op zijn woord te geloven. Het document dat rechtspraak.nl publiceerde, staat op https://bron.page/api/v1/blobs/bf41f0fa2be57c2b26162684270b63f26a0086cfba2f4cfe60fe5dfff1c5f7ac. Wie het ophaalt en de SHA-256 ervan berekent, krijgt bf41f0fa2be57c2b26162684270b63f26a0086cfba2f4cfe60fe5dfff1c5f7ac, en de alinea staat in dat document op bytes 95547 tot 96468.