Citaat | Parket bij de Hoge Raad 21 januari 2022

Onder 5.47 Parket bij de Hoge Raad 21 januari 2022

Een alinea uit Parket bij de Hoge Raad 21 januari 2022, ECLI:NL:PHR:2022:42.

Subonderdelen 2.4-2.7 voeren het volgende tegen deze beslissing aan. In art. 7:959 lid 1 BW is niet bepaald dat de redelijke kosten tot het vaststellen van de schade altijd onder de verzekeringsovereenkomst moeten zijn gedekt. De ratio en betekenis van art. 7:959 lid 1 BW zou verband houden met de mogelijkheid dat de verzekerde som wordt overschreden. Volgens NH1816 heeft de wetgever met het oog daarop bepaald dat “bereddingskosten” en “redelijke kosten tot het vaststellen van de schade” ten laste van de verzekeraar komen, ongeacht of daardoor de verzekerde som wordt overschreden. Met betrekking tot de bereddingskosten is verder in art. 7:957 BW neergelegd dat deze schadepost vergoed moet worden. Die bepaling is op grond van art. 7:963 lid 5 BW van dwingend recht. Daarmee heeft de wetgever bewerkstelligd dat de bereddingskosten steeds onder de dekking vallen. Voor de redelijke kosten tot het vaststellen van de schade is een zodanige regeling niet getroffen. De consequentie is dat er geen wettelijke verplichting bestaat die inhoudt dat de redelijke kosten tot het vaststellen van de schade altijd onder de dekking van de verzekering moeten vallen.

Zelf controleren

Voor dit citaat hoeft niemand Bron op zijn woord te geloven. Het document dat rechtspraak.nl publiceerde, staat op https://bron.page/api/v1/blobs/bf41f0fa2be57c2b26162684270b63f26a0086cfba2f4cfe60fe5dfff1c5f7ac. Wie het ophaalt en de SHA-256 ervan berekent, krijgt bf41f0fa2be57c2b26162684270b63f26a0086cfba2f4cfe60fe5dfff1c5f7ac, en de alinea staat in dat document op bytes 104610 tot 105839.