Onder 4.13 Parket bij de Hoge Raad 13 mei 2022

Voor zover de klachten inhouden dat het hof heeft geoordeeld dat geen relatie hoeft te bestaan tussen de ingekochte en de verkochte waren, en daarmee een relevant criterium van bepaling I.c.1 en het onderscheid met bepaling I.c.2 zou wegvallen, missen zij feitelijke grondslag. Het hof heeft, in cassatie onbestreden, geoordeeld dat bewerkte of bereide etenswaren eveneens ‘waren’ zijn in de zin van het Verplichtstellingsbesluit. Het hof heeft kennelijk voor ogen gehad de situaties waarin bewerkte of bereide etenswaren worden verkocht, zoals belegde broodjes, opgewarmde snacks, en ook pizza’s. Daarmee heeft het hof tussen de in te kopen en te verkopen waren een zekere relatie erkend, in die zin dat met de bewerking of bereiding van ingekochte waren kan worden gekomen tot waren die bedrijfsmatig worden verkocht, maar heeft het hof die bereiding als zodanig en het resultaat van een nieuw eindproduct niet doorslaggevend geacht. Ik zie voor deze lezing een bevestiging in de overweging van het hof dat “ de stellingen van de franchisenemers over het bereiden van de pizza’s via een ambachtelijk proces en over de wijziging van de chemische samenstelling van de ingekochte ingrediënten tot een pizza als een verkocht eindproduct niet van belang ” zijn, want “ ook als daarvan sprake is, valt de verkoop van pizza’s onder de werkingssfeerbepaling ” (rov. 2.12).

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/2d2ac8f82f6f27f5166e2b9948fc6180cdad7f79de592c564178225667921340 | shasum -a 256