Onder 3.10 Parket bij de Hoge Raad 20 mei 2022

Hiernaast kan echter worden gewezen op een beschikking van de Hoge Raad van 17 april 2020, waarin het ging om een ‘wooncompensatie’ waarvan de bewindvoerder wenste dat deze de schuldenaar werd opgelegd in een schuldsaneringsregeling. Dat betrof een maandelijks bedrag dat de schuldenaar moest betalen aan de boedel ter compensatie van de hoge (door de boedel betaalde) huur. Dat bedrag ging ten koste van het vrij te laten bedrag. De door de bewindvoerder op dit punt gewenste regeling was door de rechter-commissaris getroffen in een beschikking. In zijn beschikking over de zaak zegt de Hoge Raad, voor zover hier van belang, in rov. 3.6 “dat art. 317 Fw de mogelijkheid biedt de rechter-commissaris te verzoeken een nieuwe beschikking over de ‘wooncompensatie’ te nemen” en: “Tegen de door de rechter-commissaris op dat verzoek te nemen beslissing staat hoger beroep open”. Bij deze laatste zin staat in een voetnoot een verwijzing naar de juist hiervoor in 3.9 geciteerde overweging van de beschikking van 30 oktober 2009. Nu het ook in deze zaak niet ging om een beschikking ex art. 295 lid 3 Fw, lijkt hierin geen andere beslissing te lezen dan in de beschikking van 30 oktober 2009.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/0bb6bec7d57fd6f2fe2fb47871a481c4e81a5c552fdae7092258231696d0271a | shasum -a 256