Alinea 58 Parket bij de Hoge Raad 14 juni 2022

7. De klacht houdt in dat “het hof niet heeft doen blijken van een onderzoek naar de ontvankelijkheid van het openbaar ministerie in de vervolging ter zake van het onder 2 (primair) tenlastegelegde (en uiteindelijk bewezen verklaarde)” feit. De stellers van het middel voeren aan dat het hof daarvan had moeten doen blijken omdat uit de stukken van het geding “het ernstig en rechtstreeks vermoeden” rijst dat “het openbaar ministerie in de vervolging niet-ontvankelijk is”. Aangezien het om een ambtshalve verplichting van de rechter gaat, zou daaraan niet afdoen dat in hoger beroep door of namens de verdachte niet het verweer is gevoerd dat het OM niet-ontvankelijk dient te worden verklaard ter zake van het onder 2 primair tenlastegelegde feit. Hier komt bij, zo voeren de stellers van het middel aan, dat in de tenlastelegging onder 2 primair tevens het verwijt was opgenomen dat verzoeker (heeft gepoogd) ‘door geweld en/of enige andere feitelijkheden/of door bedreiging met geweld of enige andere feitelijkheid’ [benadeelde] voornoemd ontslag te laten nemen.” In zoverre was onder 2 primair geen klachtdelict ten laste gelegd. Dat werd het onder 2 primair tenlastegelegde feit pas nadat het hof de verdachte had vrijgesproken van het voormelde onderdeel van de tenlastelegging: “Derhalve is eerst na de vrijspraak van dit onderdeel van de tenlastelegging een klachtmisdrijf overgebleven ten aanzien waarvan de klachttermijn is overschreden.”

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/390589bcb5cd942a0593981eb8ad3ecc7a495d2ad57d67833cdf970d665f005b | shasum -a 256