Onder 3.8 Parket bij de Hoge Raad 10 juni 2022

In investeringsarbitrages die niet op basis van het ICSID-verdrag plaatsvinden, wordt de vraag of sprake is van een ‘investering’ beantwoord aan de hand van (de uitleg van) het investeringsverdrag dat aan het geschil ten grondslag ligt en komt het scheidsgerecht niet toe aan toepassing van de Salini -criteria. De uitleg van een dergelijk investeringsverdrag wordt beheerst door art. 31-33 Weens Verdragenverdrag (hierna: WVV). De hoofdregel luidt dat een verdrag te goeder trouw moet worden uitgelegd overeenkomstig de gewone betekenis van de termen van het verdrag in hun context en in het licht van voorwerp en doel van het verdrag (art. 31 lid 1 WVV). Behalve met de context dient ook rekening te worden gehouden met, onder meer, iedere ter zake dienende regel van het volkenrecht die op de betrekkingen tussen de partijen kan worden toegepast (art. 31 lid 3, onder c, WVV). In het arrest van de Hoge Raad inzake Russische Federatie/HVY is geoordeeld dat niet is gebleken van het bestaan van bronnen waaruit blijkt dat internationaal erkende beginselen van internationaal investeringsrecht bestaan, inhoudend dat elk investeringsverdrag slechts bescherming zou verlenen aan investeringen waarmee een economische bijdrage wordt geleverd aan het gastland, ongeacht of het desbetreffende verdrag een definitie van de term ‘investering’ bevat.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/ef562a8ea5570ec1af681cb643fd1eaeca65784728d1fc98aff95223f7a56456 | shasum -a 256