Onder 3.18 Parket bij de Hoge Raad 10 juni 2022

Het onderdeel betoogt nog dat een niet-uniforme uitleg van het begrip ‘investering’ al naar gelang de investeerder kiest voor geschilbeslechting onder het ICSID-verdrag of de UNCITRAL-regels, ongerijmd en onredelijk is. Dit betoog kan niet worden gevolgd. De Verdragsluitende staten hebben de investeerder kennelijk de keuze willen bieden voor geschilbeslechting onder verschillende regimes, waaronder het ICSID-verdrag en de UNCITRAL-regels. Indien de investeerder kiest voor geschilbeslechting onder het ICSID-verdrag, dan zal het scheidsgerecht moeten beoordelen of sprake is van een investering in de zin van art. 25 lid 1 ICSID-verdrag én in de zin van art. 1 lid 1, onder a, Verdrag. Indien de investeerder kiest voor geschilbeslechting onder de UNCITRAL-regels, dan beperkt de beoordeling zich tot art. 1 lid 1, onder a, Verdrag. Het is dus niet zo, zoals het onderdeel lijkt te suggereren, dat het begrip ‘investering’ in het Verdrag niet-uniform wordt uitgelegd al naar gelang de keuze van de investeerder voor geschilbeslechting onder het ICSID-verdrag of de UNCITRAL-regels. Niet valt in te zien waarom deze uitleg ongerijmd en onredelijk zou zijn vanwege het enkele feit dat in het geval van een ICSID-arbitrage ook aan het begrip ‘investering’ uit art. 25 lid 1 ICSID-verdrag getoetst moet worden. Overigens is het in het geheel niet vanzelfsprekend dat in dat geval de Salini -criteria integraal zouden zijn toegepast, aangezien – zoals ik heb besproken – ook onder ICSID-scheidsgerechten geen consensus bestaat over de exacte criteria waaraan een investering in de zin van art. 25 lid 1 ICSID-verdrag moet voldoen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/ef562a8ea5570ec1af681cb643fd1eaeca65784728d1fc98aff95223f7a56456 | shasum -a 256