Citaat | Parket bij de Hoge Raad 14 juni 2022

Onder 4.6. Hoewel uit deze toelichting blijkt dat de wetgever in art. 22c, tweede lid, Sr de duur van de taak- en werkstraf heeft beperkt tot respectievelijk 480 en 240 uren, aangezien taak- en werkstraffen van langere duur minder effectief werden geacht, voorziet de wet in geval van samenloop niet in een nadere maximering. Daarom geeft 's Hofs strafoplegging niet blijk van miskenning van de art. 22c, 57 en 63 Sr en faalt het middel.” Parket bij de Hoge Raad 14 juni 2022

Een alinea uit Parket bij de Hoge Raad 14 juni 2022, ECLI:NL:PHR:2022:569.

26. Het middel klaagt dat het hof in de onderhavige zaak een taakstraf van 200 uren heeft opgelegd, terwijl in de gelijktijdig behandelde, maar niet gevoegde zaak een taakstraf van 100 uren is opgelegd en het totaal daarmee het wettelijk strafmaximum van 240 uren, zoals bepaald in art. 22c Sr, overschrijdt. De steller van het middel is van mening dat de Hoge Raad in zijn arrest van 2006 ten onrechte heeft overwogen dat geen sprake is van een beperking op de cumulatie van taakstraffen. In de toelichting op het middel worden twee argumenten gegeven voor herijking van het arrest van de Hoge Raad. Ten eerste het argument dat de taakstraf door de wetgever is gemaximeerd vanwege de ineffectiviteit van langdurige taakstraffen. Ten tweede het argument dat het arrest zorgt voor rechtsongelijkheid tussen verdachten. Ik zal beide argumenten achtereenvolgens kort bespreken.

Zelf controleren

Voor dit citaat hoeft niemand Bron op zijn woord te geloven. Het document dat rechtspraak.nl publiceerde, staat op https://bron.page/api/v1/blobs/307dfbb05f18bf0c7446ecfa6b40189d9495db4a3036bef28ea15f671dc87ee8. Wie het ophaalt en de SHA-256 ervan berekent, krijgt 307dfbb05f18bf0c7446ecfa6b40189d9495db4a3036bef28ea15f671dc87ee8, en de alinea staat in dat document op bytes 24967 tot 25854.