Citaat | Parket bij de Hoge Raad 14 juni 2022

Onder 4.6. Hoewel uit deze toelichting blijkt dat de wetgever in art. 22c, tweede lid, Sr de duur van de taak- en werkstraf heeft beperkt tot respectievelijk 480 en 240 uren, aangezien taak- en werkstraffen van langere duur minder effectief werden geacht, voorziet de wet in geval van samenloop niet in een nadere maximering. Daarom geeft 's Hofs strafoplegging niet blijk van miskenning van de art. 22c, 57 en 63 Sr en faalt het middel.” Parket bij de Hoge Raad 14 juni 2022

Een alinea uit Parket bij de Hoge Raad 14 juni 2022, ECLI:NL:PHR:2022:569.

27. De steller van het middel wijst ter onderbouwing van het standpunt dat de cumulatie van taakstraffen dient te worden beperkt, allereerst op de opvatting van de wetgever over de ineffectiviteit van langdurige taakstraffen. Hij doelt daarmee kennelijk op de passage uit de wetsgeschiedenis waaraan de Hoge Raad in zijn hiervoor geciteerde arrest reeds expliciet aandacht besteedde. De Hoge Raad zag in deze wetsgeschiedenis geen aanleiding om aan te nemen dat de wet in geval van samenloop voorziet in een nadere maximering van de taakstraf dan voortvloeit uit art. 22c Sr, waardoor het voor de rechter – ook indien bij een tussenliggende veroordeling reeds een taakstraf van enige duur is opgelegd – in beginsel mogelijk is opnieuw een taakstraf van maximaal 240 uren op te leggen.

Zelf controleren

Voor dit citaat hoeft niemand Bron op zijn woord te geloven. Het document dat rechtspraak.nl publiceerde, staat op https://bron.page/api/v1/blobs/307dfbb05f18bf0c7446ecfa6b40189d9495db4a3036bef28ea15f671dc87ee8. Wie het ophaalt en de SHA-256 ervan berekent, krijgt 307dfbb05f18bf0c7446ecfa6b40189d9495db4a3036bef28ea15f671dc87ee8, en de alinea staat in dat document op bytes 26085 tot 26887.