Citaat | Parket bij de Hoge Raad 14 juni 2022

Onder 4.6. Hoewel uit deze toelichting blijkt dat de wetgever in art. 22c, tweede lid, Sr de duur van de taak- en werkstraf heeft beperkt tot respectievelijk 480 en 240 uren, aangezien taak- en werkstraffen van langere duur minder effectief werden geacht, voorziet de wet in geval van samenloop niet in een nadere maximering. Daarom geeft 's Hofs strafoplegging niet blijk van miskenning van de art. 22c, 57 en 63 Sr en faalt het middel.” Parket bij de Hoge Raad 14 juni 2022

Een alinea uit Parket bij de Hoge Raad 14 juni 2022, ECLI:NL:PHR:2022:569.

29. Ten tweede wijst de steller van het middel op de rechtsongelijkheid die door het arrest zou ontstaan. Als ik het goed begrijp, bestaat die rechtsongelijkheid erin dat indien de rechter op grond van het arrest van de Hoge Raad bij gevoegd behandelde zaken per feit 240 uren taakstraf mag opleggen, hetgeen bij vijf feiten bijvoorbeeld zou neerkomen op een taakstraf van in totaal 1200 uren, hij sneller zal opteren voor een andere strafmodaliteit omdat hij een taakstraf dan niet meer geboden zal achten, terwijl de rechter bij gelijktijdig, maar niet gevoegd behandelde zaken waarbij via art. 63 Sr de samenloopregeling van toepassing is, wellicht sneller toch weer een taakstraf zal opleggen.

Zelf controleren

Voor dit citaat hoeft niemand Bron op zijn woord te geloven. Het document dat rechtspraak.nl publiceerde, staat op https://bron.page/api/v1/blobs/307dfbb05f18bf0c7446ecfa6b40189d9495db4a3036bef28ea15f671dc87ee8. Wie het ophaalt en de SHA-256 ervan berekent, krijgt 307dfbb05f18bf0c7446ecfa6b40189d9495db4a3036bef28ea15f671dc87ee8, en de alinea staat in dat document op bytes 27971 tot 28681.