Onder 3.9 Parket bij de Hoge Raad 17 juni 2022

Dit onderzoek is inmiddels afgerond. In dat verband is ook overleg gevoerd met de Regeringscommissaris met het Nieuw Burgerlijk Wetboek (NBW). De conclusie is dat een regeling voor pandrecht zowel wetstechnisch als uitvoeringstechnisch een uitermate ingewikkelde situatie oplevert. De verplaatsingswet is bewust niet bedoeld als een privaatrechtelijke regeling maar beoogt alleen de publiekrechtelijke aanspraak op mestproduktierechten te regelen. Het in het nieuwe Boek 3 van het Burgerlijk Wetboek geregelde pandrecht is een privaatrechtelijke figuur, die zich niet goed op een dergelijke publiekrechtelijke aanspraak laat toepassen, ook niet als hieraan een nadere regeling zou worden gewijd. Deze zou bijvoorbeeld een wijze van vestiging van het pandrecht eisen die het mogelijk maakt mestproduktierechten ook na vermenging met andere mestproduktierechten te blijven individualiseren, hetgeen tot grote complicaties zou leiden. Voorts zou een complexe regeling moeten worden ontworpen die executie van mestproduktierechten mogelijk maakt. Nu de mestproduktierechten in het kader van de onderhavige wet worden geregistreerd, zou bovendien de vraag kunnen worden gesteld of het pandrecht niet als een registerpandrecht zou moeten worden aangemerkt. Behalve het feit dat bij de totstandkoming van Boek 3 van het Burgerlijk Wetboek is gebleken dat aan deze rechtsfiguur zodanige bezwaren kleven, dat er van is afgezien deze op te nemen, zou aan het thans niet openbare register een geheel ander, mede privaatrechtelijk karakter worden gegeven, hetgeen weer andere problemen oproept.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/2ba32d1e7e37307a21f20c3f34cd4491dcadbe67bb18061fb7e18355b47b7666 | shasum -a 256