Onder 3.36 Parket bij de Hoge Raad 17 juni 2022

Aanvaarding van een dergelijke figuur zou bovendien een niet onbelangrijke versterking betekenen van de positie van degene die productierechten wil exploiteren. Het is echter wel duidelijk dat de wetgever zo’n versterking niet heeft gewild toen hij de productierechten in het leven riep en verhandelbaar maakte. Productierechten dienen alleen in handen te zijn van bedrijven die daarvan gebruikmaken (zie met zoveel woorden het citaat hiervoor in 3.20 dat vermeldt dat “het geheel beëindigen van een bedrijf maar het blijvend verleasen of verhuren van fosfaatrechten niet is toegestaan”). Als die bedrijven hun activiteiten staken, zonder die rechten aan een ander te hebben overgedragen, vervallen die rechten, zo volgt uit de Meststoffenwet (productierechten kunnen in het stelsel daarvan alleen toebehoren aan bedrijven in de zin van de wet). Het waarom daarvan is ook duidelijk (het milieubelang). Hierbij valt er nog op te wijzen dat de productierechten destijds door de wetgever om niet zijn uitgegeven aan de bestaande agrarische bedrijven en dat deze als gezegd bestaan ter regulering en beperking van de productie van mest, die naar het inzicht van de (Unie)wetgever zoveel mogelijk moet worden teruggedrongen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/2ba32d1e7e37307a21f20c3f34cd4491dcadbe67bb18061fb7e18355b47b7666 | shasum -a 256