Alinea 113 Parket bij de Hoge Raad 21 juni 2022

14. In de door het hof overgenomen bewijsoverwegingen wijst de rechtbank onder het kopje ‘Steunbewijs’ in de eerste plaats op de ‘Handgeschreven briefjes’. Uit die overwegingen volgt dat [betrokkene 1] heeft verklaard dat hij op een maandag in december 2018 de kinderen ging zoeken en zag dat ze niet meer in de speelkamer waren. Dat vond hij vreemd omdat ze daar vlak daarvoor nog midden in een spel zaten. Hij is toen naar boven gegaan en trof [slachtoffer 1] met een Donald Duck in bed aan, onder de dekens, iets wat zij volgens hem normaal nooit deed, en nam waar dat zij ‘een aparte verdwaasde gezichtsuitdrukking’ had. Daarna zag hij dat verdachte op het hoekje van zijn bed zat, waar hij een Donald Duck las ‘terwijl hij nooit leest’. [betrokkene 1] nam waar ‘dat verdachte een betrapt gezicht had’. Het hof heeft deze waarnemingen van [betrokkene 1] mede ten grondslag kunnen leggen aan het oordeel dat de verklaringen van [slachtoffer 1] en [slachtoffer 2] voldoende steun vinden in ander bewijsmateriaal. Daarbij gaat het deels om waarnemingen van een gemoedstoestand bij [slachtoffer 1] en de verdachte; die waarnemingen zijn evenwel ingebed in een breder geheel van waarnemingen. Aan dat geheel van waarnemingen kan naar het mij voorkomt redengevende kracht niet worden ontzegd. Daaraan doet niet af dat de waarnemingen van een ‘betrapt gezicht’ en een ‘aparte verdwaasde gezichtsuitdrukking’, zoals de steller van het middel opmerkt, geïsoleerd beschouwd geen betrekking hebben op een ‘fysieke en objectief vast te stellen toestand’.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/58cd79ca7a29d9a454e2911f6206df0a188824a3f978c553bbd0d1bb908f5d44 | shasum -a 256