Alinea 124 Parket bij de Hoge Raad 21 juni 2022

25. In de door het hof overgenomen bewijsoverwegingen heeft de rechtbank onder de kopjes ‘Verklaring van [slachtoffer 1]’ en ‘Verklaring van [slachtoffer 2]’ weergegeven wat [slachtoffer 1] en [slachtoffer 2] over de seksuele handelingen hebben verklaard. De rechtbank heeft onder meer overwogen dat [slachtoffer 1] heeft verklaard dat er ook iets tussen de verdachte en haar broertje [slachtoffer 2] is gebeurd en dat [slachtoffer 2] hetzelfde als zij moest doen met verdachtes piemel. De rechtbank heeft daarna overwogen dat de verklaringen van [slachtoffer 1] en [slachtoffer 2] op belangrijke punten steun vinden in ander bewijsmateriaal, dat daarna wordt weergegeven. Onder het kopje ‘Betrouwbaarheid van de verklaringen van [slachtoffer 1] en [slachtoffer 2]’ heeft de rechtbank vervolgens aangegeven dat de verklaringen van [slachtoffer 1] en [slachtoffer 2] ‘over en weer ondersteuning voor elkaars verhaal’ bieden. Met de steller van het middel meen ik dat daarmee tot uitdrukking is gebracht dat de verklaring van [slachtoffer 1] steunbewijs vormt voor de verklaring van [slachtoffer 2] en omgekeerd. Dat oordeel komt niet onbegrijpelijk voor. Uit de verklaringen van [slachtoffer 1] en [slachtoffer 2] volgt dat er overeenkomsten waren in de aard van de seksuele handelingen. Zowel [slachtoffer 1] als [slachtoffer 2] moest (meermalen) de piemel van de verdachte in de mond doen en beide moesten daaraan likken. Het hof heeft ook de rol die de Donald Ducks in beide verklaringen spelen als ‘sprekend en opvallend detail’ in aanmerking kunnen nemen bij het oordeel dat beide verklaringen elkaar over en weer ondersteunen. Uit beide verklaringen volgt dat de Donald Ducks in associatie met de verdachte van betekenis zijn geweest bij het misbruik. Dat die rol bij beide slachtoffers niet precies dezelfde was, doet daar niet aan af.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/58cd79ca7a29d9a454e2911f6206df0a188824a3f978c553bbd0d1bb908f5d44 | shasum -a 256