Onder 5.21 Parket bij de Hoge Raad 26 augustus 2022

Het EHRM bouwt in deze uitspraak uitdrukkelijk voort op de uitspraak in K.H. c.s./Slowakije (zie punt 73), maar doet dat wel in een wat andere context. Waar het in K.H. c.s./Slowakije ging om de mogelijkheid van de patiënt om een kopie te krijgen van het medisch dossier, zonder opgaaf van redenen, stelt het EHRM in S.B./Roemenië de waarheidsvinding centraal ten behoeve van het vaststellen van aansprakelijkheid in het kader van een mogelijke “ serious interference with the right to physical integrity ”, die raakt aan art. 8 EVRM (punten 65 en 67). Het EHRM wijst in punt 66 op de “ positive obligation to maintain and apply in practice an adequate legal framework enabling victims to establish any liability on the part of the physicians concerned and to obtain appropriate civil redress ”, in lijn met eerdere rechtspraak. Dit is opvallend. Dat deze positieve verplichting, die rechtstreeks betrekking heeft op het aansprakelijkheidsrecht en het (burgerlijk) procesrecht, voortvloeit uit art. 8 lid 1 EVRM, zal niet iedereen die deze bepaling raadpleegt, meteen in de gaten hebben. Opvallend is ook dat het EHRM zonder veel omhaal oordeelt dat art. 8 EVRM voorziet in een recht “ to obtain, within a reasonable time, a medical expert report which could have determined whether – from a medical standpoint – there was a case of medical negligence ” (punt 73) en dat het lijkt te onderschrijven dat dat mogelijk moet zijn vóórdat een rechterlijke procedure wordt gestart (punten 74 en 75). Het EHRM lijkt onder meer te oordelen dat verzoekster om die reden een kopie had moeten krijgen van het medisch expertiserapport dat in opdracht van het College van Artsen van Boekarest was opgesteld, ook al was dat opgesteld ten behoeve van een eventuele tuchtprocedure (punten 71 en 73).

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/620be9cae33bae5928d0b4b98a63c81f3956041bc22d10a647b7633a4f92ce61 | shasum -a 256