Onder 3.13.1 Parket bij de Hoge Raad 23 september 2022

Het beroep dat de klacht doet op dit vonnis van het gerecht, waarbij het met rov. 2.28 kennelijk doelt op rov. 2.18 van dat vonnis, snijdt dus geen hout. Hetzelfde geldt voor het daarin gedane beroep op de in onderdeel 1 behandelde verklaringen van [de vice-voorzitter van de RvC] en [lid van de RvC] . Zo staat daarin niet dat het aangaan van de onderhavige overeenkomst met Experientia reeds specifiek was opgenomen in een door de RvC goedgekeurde begroting. Dat strookt ook met de daarin vooropgestelde passage, die ik samenvatte onder 3.4.5 hiervoor. De daarin bedoelde toestemming, die verband houdt met art. 8 lid 1 van de statuten van SSC, was niet nodig geweest als art. 8 lid 2 reeds toepassing had gevonden. Meer dan dit voert de klacht niet aan. Dus ook geen door [verzoekster] of SSC ter zake betrokken stelling, laat staan met vindplaatsverwijzing, waarop het hof had dienen te responderen. Zo’n stelling valt overigens ook niet te lezen in ’s hofs weergave in rov. 3.27 van het door SSC aangevoerde in het kader van haar vordering onder B, noch in ’s hofs weergave in rov. 3.28 van het door [verzoekster] aangevoerde in het kader van die vordering. Daarmee strandt tevens de conclusie van de klacht dat ook vanuit de daarin gepresenteerde “optiek” van art. 8 lid 2 niet valt in te zien dat en waarom er van de RvC door [verzoekster] meer moest worden verlangd dan de toestemming die er thans ligt op straffe van de bestuurdersaansprakelijkheid.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/efcd2d7f29d1279adf0662a527336e8c3df70ab3b7170dc14f1d558f6b11e76e | shasum -a 256