Onder 3.7.3 Parket bij de Hoge Raad 23 september 2022

Het onderdeel vervolgt met op te merken dat, zo er al sprake is van strijd met de statuten, het feit dat de commissarissen [de vice-voorzitter van de RvC] en [lid van de RvC] toestemming hebben gegeven aan [verzoekster] voor het aangaan van het contract met Experientia een - evident als verweer aangevoerde - omstandigheid oplevert die het hof uitdrukkelijk had moeten betrekken bij zijn oordeel of het gewraakte handelen in strijd met de statuten al met al een ernstig verwijt oplevert. Immers, indien het slechts een formaliteit betreft waaraan derden zich moeten conformeren (te weten in dit geval dat de RvC niet de formele route heeft gevolgd, terwijl [verzoekster] als bestuurder wel conform de statuten toestemming heeft gevraagd en gekregen), getuigt het oordeel van het hof in rov. 3.29-3.32 van een onjuiste, want te lichte maatstaf voor het aannemen van interne bestuurdersaansprakelijkheid. Het gaat immers om een ernstig verwijt en daarvan is geen sprake als het slechts een formaliteit van een derde (de RvC) betreft. Daaraan voegt het onderdeel nog toe dat althans rov. 3.32, eerste zin en rov. 3.31.I-3.31.II blijk geven van een onjuiste rechtsopvatting ten aanzien van de maatstaf ‘ernstig verwijt’ althans onbegrijpelijk zijn, gezien stellingen van [verzoekster] als (onvolledig) weergegeven in rov. 3.28 waarvan het hof de juistheid in het midden laat. Dit is de derde klacht in het onderdeel .

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/efcd2d7f29d1279adf0662a527336e8c3df70ab3b7170dc14f1d558f6b11e76e | shasum -a 256