Onder 4.8 Parket bij de Hoge Raad 4 oktober 2022

De ‘hoogst onwaarschijnlijk’ formule heeft redelijk oude wortels. De oudste uitspraak van de HR in relatie tot artikel 552a Sv is voorzover ik kan zien HR 27 april 1971, NJ 1972/341, over beslag op boeken en tijdschriften waarvan de inhoud ‘aanstotelijk voor de eerbaarheid’ zou zijn. In die zaak had de rechtbank overwogen ‘dat zich ten deze niet het geval voordoet, dat het hoogst onwaarschijnlijk is dat een strafrechter, later oordelende, deze boeken en tijdschriften zal verbeurd verklaren of onttrekken aan het verkeer’, zodat het belang van strafvordering zich verzette tegen teruggave. De HR overwoog onder meer dat de rechtbank ‘reeds in de door haar vastgestelde omstandigheid, dat zich niet het geval voordoet, dat het hoogst onwaarschijnlijk is dat een strafrechter, later oordelende, de betreffende boeken en tijdschriften zal verbeurd verklaren of onttrekken aan het verkeer, voldoende grond heeft kunnen vinden voor het oordeel, dat het belang van de strafvordering zich tegen de teruggave van deze boeken en tijdschriften verzet’. Het betreffende middel miskende dat het belang van strafvordering niet slechts het aan de dag brengen van de waarheid omvat, maar ook het mogelijk maken van verbeurdverklaring en onttrekking aan het verkeer; het richtte zich niet tegen de precieze formulering van de door de rechtbank gebruikte maatstaf (‘hoogst onwaarschijnlijk’). Niettemin is de ‘hoogst onwaarschijnlijk’-formule in relatie tot het beklag ex art. 552a Sv sindsdien een centrale plek gevonden in de vaste rechtspraak van de Hoge Raad.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/c4c656fc375499764c25df39c232770bee2b9e420c49cd17dc438a0353e94ce2 | shasum -a 256