Onder 3.12 Parket bij de Hoge Raad 7 oktober 2022

Deze overwegingen van de Hoge Raad impliceren volgens mij dat als een vermeende verwekker van een kind dat geboren is binnen het huwelijk van zijn juridische ouders een DNA-onderzoek en een omgangs- of informatieregeling verzoekt, rechters eerst het omgangs- en/of informatieverzoek moeten beoordelen alvorens zij toekomen aan het DNA-verzoek. De wet biedt de vermeende verwekker immers geen mogelijkheid om een dergelijk verzoek te doen. Bij de behandeling van de verzoeken om omgang en informatie, waarbij beoordeeld moet worden of het belang van het kind gediend is bij een omgangs- en/of informatieregeling en zodoende noopt tot een belangenafweging teneinde het uiteindelijk belang van het kind vast te stellen , moet voorshands ervan worden uitgegaan dat de vermeende verwekker daadwerkelijk de verwekker is. In het geval dat een omgangs- of informatieregeling in het belang van het kind wordt bevonden, kan de rechter een DNA-verzoek gelasten, waarbij, als ik de beschikking van de Hoge Raad goed begrijp, opnieuw een afweging van belangen moet worden gemaakt; de Hoge Raad overweegt immers dat het hof het verzoek om medewerking aan een DNA-onderzoek ten onrechte zonder afweging van belangen heeft afgewezen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/4dc2d9e4675a27ca50895f2ac9dc7667b96e96b9b30d8c822d6aad2e4b52e784 | shasum -a 256