Onder 5.14 Parket bij de Hoge Raad 21 oktober 2022

Als de vernietigingsrechter moet beoordelen of een scheidsgerecht arbitrale procedureregels op juiste wijze heeft toegepast, laten zich in die beoordeling drie vragen onderscheiden. De eerste vraag is of het scheidsgerecht (de toepasselijkheid van) de procedureregel heeft onderkend. De tweede vraag is of het scheidsgerecht de procedureregel (conceptueel) op juiste wijze heeft uitgelegd. De derde vraag is hoe en met welk resultaat het scheidsgerecht de procedureregel in het concrete geval heeft toegepast. Een terughoudende toetsing door de vernietigingsrechter zal zich niet kunnen voordoen bij de eerste twee vragen; die zullen juist vól getoetst moeten worden. Een procedureregel is wel of niet onder ogen gezien, en die regel is wel of niet op juiste wijze uitgelegd door het scheidsgerecht. Een terughoudende toetsing door de vernietigingsrechter past daar niet bij. Terughoudendheid is wél aan de orde bij de derde vraag, dus bij de beoordeling hoe en met welk resultaat het scheidsgerecht de procedureregel heeft toegepast. Op dit punt zal de vernietigingsrechter het scheidsgerecht beoordelingsruimte moeten geven, en alleen in sprekende gevallen de beslissing daarover moeten vernietigen. Bijvoorbeeld: of al dan niet sprake is van een bijzonder geval als bedoeld in art. 34 lid 1 NAI-reglement, is bij uitstek een beoordeling waar het scheidsgerecht beoordelingsruimte heeft. Die ruimte moet de overheidsrechter respecteren door het arbitrale oordeel daarover terughoudend te toetsen. Aan te tekenen is overigens dat de tweede en derde vraag in de praktijk door elkaar kunnen lopen, omdat de wijze waarop het scheidsgerecht de proceduregel (conceptueel) heeft uitgelegd, vaak pas blijkt uit het antwoord op vraag 3, dus op welke wijze en met welk resultaat het scheidsgerecht de procedureregel heeft toegepast.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/11684ea1dc74d4ab6e96eb2c267f6b0ec0d0fc491545135d47edd431665c2743 | shasum -a 256