Onder 6.5.18 Parket bij de Hoge Raad 14 november 2023

Voorts worden er ook pijlen gericht op de begrijpelijkheid van het oordeel van het hof naar aanleiding van hetgeen de verdediging heeft aangevoerd over de controverse tussen de verklaringen van [betrokkene 5] en [betrokkene 4] met betrekking tot een opdracht tot moord op [slachtoffer 8] (zaaksdossier Oma). Door de verdediging is de vraag opgeworpen hoe het kan dat [betrokkene 5] aan de ene kant een betrouwbare getuige zou kunnen worden gevonden, terwijl hij aan de andere kant [betrokkene 4] compleet verkeerd zou hebben begrepen waar het ging om een moordopdracht. Deze vraag is door de verdediging ook gesteld in het Passageproces. Het hof heeft in de onderhavige zaak overwogen dat het tot een eigen oordeel is gekomen dat overeenkomt met dat van het hof in het Passageproces. Dat oordeel komt er kort gezegd op neer dat een van de kroongetuigen niet volledig naar waarheid heeft verklaard, maar dat die kwestie losstaat van de feiten die aan de verdachte (en de verdachten in het Passageproces) ten laste zijn gelegd en dat het geen afbreuk doet aan de mogelijkheid om hun verklaringen over die feiten op betrouwbaarheid te toetsen. Dat oordeel vind ik – mede in het licht van het feit dat deze kwestie in het Passageproces aan de orde is geweest en dat ik in de onderhavige zaak geen nieuwe concrete klachten over dit oordeel kan ontdekken – niet onbegrijpelijk.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/da313cc0a7f6bdb2efa5910f7ab41026d67b024c316104c4de624fd168917489 | shasum -a 256