Onder 3.4 Parket bij de Hoge Raad 14 november 2023

Mijn voormalig ambtgenoot AG Knigge heeft in zijn conclusie voorafgaand aan het arrest van 17 maart 2020 aan de hand van voorbeelden ontleend aan conclusies van ambtgenoten, getracht uitgangspunten te vinden die bij de beoordeling van de betrouwbaarheid van dit soort herkenningen een rol zouden kunnen spelen. In de meeste door hem besproken gevallen gaat het om herkenningen van verdachten op camerabeelden door opsporingsambtenaren. Knigge maakt onderscheid tussen twee typen herkenningen, namelijk herkenningen door opsporingsambtenaren die de verdachte goed kenden van vorige gelegenheden en herkenningen waarbij dit niet het geval is. Met betrekking tot de eerste categorie merkt hij op dat diverse factoren een rol spelen bij beoordeling van de betrouwbaarheid, te weten “de intensiteit en de frequentie van de eerdere contacten met de verdachte, de vraag hoe recent die contacten zijn, de vraag of bewegende beelden dan wel foto’s (stills) zijn bekeken, de kwaliteit van de beelden en wat daarop van de verdachte te zien is en de wijze waarop de herkenning tot stand is gekomen (in onderling overleg of onafhankelijk van elkaar; met of zonder voorinformatie)”. Daarnaast kan betekenis toekomen aan de aanwezigheid van steunbewijs en de procesopstelling van de verdachte. Knigge komt tot de conclusie dat herkenningen van het eerste type op zich weinig problematisch zijn.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/38dbdfd5b2df5ec277dce51da9ef07c600557706dadcb41a9531ee2cad6f18a2 | shasum -a 256