Onder 4.21. Parket bij de Hoge Raad 17 november 2023

Belanghebbende trekt uit het Unierecht conclusies over de omvang en vaststellingswijze van de rente-aanspraak die hem toekomt. In het bezwaarschrift is aangevoerd dat de inspecteur niet bevoegd is een rentebeschikking te nemen en dat belanghebbende recht heeft op een rentevergoeding conform het arrest Irimie en dat daardoor de rente niet nihil kan zijn. De rentebeschikking waartegen het bezwaar is gericht, is echter geen nihil-beschikking. Tijdens het hoorgesprek is blijkens het hoorverslag aangevoerd dat belanghebbende van mening is dat de rente vergoed moet worden op grond van artikel 28c, kennelijk doelende op artikel 28c IW. In de motivering van het beroepschrift is vermeld dat de verplichting tot rentebetaling rechtstreeks voortvloeit uit het Unierecht en dus van rechtswege ontstaat, dat de inspecteur het aangewezen instituut is om de rentevergoeding toe te kennen en dat een adequate rente een marktconforme rente is die heeft te gelden als er geld geleend moet worden. Tegen welke rente belanghebbende geld zou hebben moeten lenen, is niet vermeld. Belanghebbende heeft ter zitting bij de rechtbank aangevoerd dat gelet op het arrest Sole-Mizo er minimaal 8% rente betaald moet worden met verhoging van de inflatiecorrectie en dat het rentepercentage hierdoor zeker 10% bedraagt.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/37a5c5e45db79dcbe0897a0e4a4df68f2be4764648ebb08b7d74cf581c10e9c4 | shasum -a 256