Alinea 592 Parket bij de Hoge Raad 14 maart 2023

31. Gelet op het voorgaande ten overvloede, merk ik nog op dat de drempel van het bewijsminimum voor de onder 1 en 2 bewezenverklaarde feiten enerzijds en feit 4 anderzijds naar het mij voorkomt in elk geval wordt gehaald als de bewijsvoering voor deze feiten in onderlinge samenhang wordt bezien, zoals het hof ook heeft gedaan. Dan valt op dat sprake is van – zoals het hof het noemt – “opvallende gelijkenissen”, nu het in beide feitencomplexen gaat om meisjes in de leeftijd van 12-14 jaar, in de directe omgeving van de verdachte, die beide verklaren dat de verdachte zich voor hun ogen heeft afgetrokken en ook beide verklaren dat de verdachte daarbij hun borsten wilde zien. Het in de schriftuur betrokken standpunt dat onvoldoende sprake is van “essentiële overeenkomsten” tussen beide zaken onderschrijf ik niet. Daarbij merk ik nog op dat in de onderhavige zaak in elk geval geen sprake is van een situatie waarin het steunbewijs in de zin van art. 342 lid 2 Sv uitsluitend gevonden kan worden door de zaken over en weer te “schakelen”. Voor beide feitencomplexen geldt immers dat er ook ander steunbewijs voorhanden is. In algemene zin is het zo – omdat voor het criterium van “voldoende steun” al het voorhanden zijnde bewijsmateriaal nu eenmaal in onderlinge samenhang moet worden bezien – dat indien reeds (enige) steun wordt gevonden in andere, zaakspecifieke bewijsmiddelen, minder steun ontleend hoeft te worden aan paralellen met andere zaken om de benodigde “voldoende steun” te halen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/bfd4dc85edceda67029b8fa5857138dd62c40f74f9fd5081a893ad5fbdc6d560 | shasum -a 256