Onder 3.29 Parket bij de Hoge Raad 10 februari 2023

Anders dan het hof, blijkens rov. 5.14 en 5.15, waarin het kennelijk ‘pejoratief’ ervan spreekt dat TVM c.s. niet “de vrije hand” hebben om de executieopbrengsten “naar eigen goeddunken te verdelen” en dat “TVM c.s. het doen voorkomen” dat door medeschuldenaren nog niet is betaald, lijkt me deze uitkomst niet in enig opzicht onwenselijk of willekeurig. Het resultaat is immers dat de schuldeisers zo maximaal mogelijk verhaal kunnen nemen op hun schuldenaren. Daarbij krijgen zij nog steeds minder dan waarop zij recht hebben. Volledig verhaal is in de zich hier voordoende situatie immers niet aan de orde (ware dat wel het geval, dan zou dát het verhaal hebben begrensd). Van enigerlei aantasting van de rechten van de schuldenaren is al evenmin sprake. Deze zijn immers niet verder aansprakelijk dan het beloop van de vordering waarvoor zij hoofdelijk aansprakelijk zijn, zij worden mede bevrijd door eventuele betalingen van de mede hoofdelijk schuldenaren en zij hebben verhaal op hun mede hoofdelijk schuldenaren als zij meer aan de schuldeiser hebben betaald dan hun in de onderlinge verhouding met de andere hoofdelijk schuldenaren aangaat. Geen van deze aanspraken is in enig opzicht in het geding bij de verdelingen zoals die door TVM c.s. hebben plaatsgevonden. Als al gezegd kunnen de hoofdelijk schuldenaren (in dit geval dus [verweerder] ) er in beginsel geen aanspraak op maken dat de vordering niet geheel of ten dele op hen, maar op de andere hoofdelijke schuldenaren wordt verhaald.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/23561b8a3cb84c2742065fd04683a62236a09fae8433f92071d33da3c9d6836d | shasum -a 256