Onder 2.19 Parket bij de Hoge Raad 10 februari 2023

Zoals het hof in rov. 40 terecht – en in cassatie onbestreden – heeft overwogen, is in deze zaak art. 1:94 lid 3 (oud) BW van toepassing. Volgens vaste rechtspraak is het antwoord op de vraag of een goed wegens het hoogstpersoonlijke karakter daarvan, in afwijking van de hoofdregel van art. 1:94 lid 2 (oud) BW, aan een van de echtgenoten is verknocht en, zo ja, in hoeverre die verknochtheid zich ertegen verzet dat het goed in de gemeenschap valt (art. 1:94 lid 3 (oud) BW), afhankelijk van de omstandigheden van het geval, waaronder met name de aard van dat goed, zoals die mede door de maatschappelijke opvattingen wordt bepaald. Ook een (aanspraak op een) ontslagvergoeding die aan een van de echtgenoten is verstrekt dan wel een aanspraak die hiervoor in de plaats treedt, kan verknocht zijn in het geval dat deze strekt tot vervanging van inkomen uit arbeid dat de echtgenoot bij voortzetting van de dienstbetrekking zou hebben genoten. In zo’n geval moet voor het antwoord op de vraag of deze aanspraak in de huwelijksgemeenschap valt, onderscheid worden gemaakt tussen de periode vóór en de periode na ontbinding van de huwelijksgemeenschap. Voor zover de aanspraak ziet op laatstgenoemde periode valt deze niet in de gemeenschap, evenmin als de uit een bestaande arbeidsverhouding voortvloeiende aanspraak op loon voor nog te verrichten arbeid.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/fd835f49310a005200b31bc8185a39285c3ec6d9212664d5bd2cfe3a109e7841 | shasum -a 256