Onder 4.4 Parket bij de Hoge Raad 17 maart 2023

Uit deze passage volgt dus dat de voorheen geldende criteria ‘ernstig en duurzaam’ , in art. 7:669 BW tot uitdrukking komen in de frase ‘zodanig dat van de werkgever in redelijkheid niet kan worden gevergd de arbeidsovereenkomst te laten voortduren’. Met deze toevoeging is uit het oogpunt van werknemersbescherming de beoordeling van de vraag of sprake is van een verstoorde arbeidsverhouding, onttrokken aan de louter subjectieve ervaring van de werkgever, zo schrijft Van Kempen in een artikel over de g-grond. In de feitenrechtspraak wordt de vraag of voortzetting van de arbeidsovereenkomst in redelijkheid van de werkgever mag worden gevergd, beoordeeld mede in samenhang met de omvang van de organisatie. Hoe groter de organisatie, hoe meer er van een werkgever op dit vlak zal mogen worden gevergd. Ook kan in dit verband relevant zijn wat de aard van de verstoring in de arbeidsrelatie is. Het maakt immers nogal verschil uit of er een verstoring is met één leidinggevende binnen een grote organisatie met meerdere afdelingen, of met een of meerdere leden van een MT in de top van een organisatie waarin de werknemer werkzaam is. In de literatuur is de vraag of voortzetting van de arbeidsovereenkomst al dan niet van de werkgever kan worden gevergd, ook wel in verband gebracht met de mate waarin aan één van beide partijen een verwijt valt te maken ten aanzien van de ontstane verstoring in de arbeidsrelatie.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/3382492419659bd3de06c515441bb52833354b683575457a1d57f89194a59bc3 | shasum -a 256